Die lult nog tegen een lantaarnpaal

Bij Rotterdamse Zaken brengen we onze partners graag bij elkaar. Tijdens lunches, evenementen en reizen ontstaan aan tafel vaak mooie gesprekken. Over ondernemen en het runnen van een bedrijf, maar net zo makkelijk over het leven buiten het werk.

In deze rubriek zetten we die gesprekken nu ook op papier. We brengen telkens twee partners bij elkaar en laten hen vooral met elkaar in gesprek gaan. Dit keer schuiven Jeroen Klop van Aircon Klimaatbeheersing en horecaondernemer Jasper Kolet van Lust, Bonheur by Lust en feestlocatie De Heeren van Lust aan.

Twee ondernemers die elkaar alleen van evenementen van Rotterdamse Zaken kennen. Toch is het vanaf het eerste moment alsof ze elkaar al jaren kennen. Allebei bevlogen, vol energie en niet bepaald op hun mondje gevallen. Het gesprek is een wervelwind van verhalen, herkenning en humor.

Tekst gaat verder onder de foto

Rustpuntje

Jasper vertelde eerder bij Rotterdamse Zaken dat er zonder zijn vrouw Denise geen Jasper zou zijn. ‘Ik kan doen wat ik doe, omdat zij doet wat zij doet.’ Geldt dat ook voor Jeroen met zijn vrouw Kelly?

Jeroen: ‘Dat is wel een mooie uitspraak, man. Ik denk dat ik dit werk ook niet zonder Kelly zou kunnen doen. Zij is mijn ruggengraat. En vooral mijn balans, mijn rustpuntje.’

Jasper: ‘Jij bent een redelijke stuiterbal, dat ben ik ook. Mijn vrouw heeft thuis de hele dag zo’n stuiterbal om zich heen. Als zij ook zo’n stuiterbal zou zijn, werd iedereen thuis helemaal koekoek. Ik ben een social butterfly. Ik lul bij wijze van spreken tegen een lantaarnpaal en binnen tien minuten heb ik vier nieuwe beste vrienden. Denise is veel rustiger. Die vindt het heerlijk om gewoon met ons gezin te zijn. Ik vind dat ook leuk, maar als ik in de zomer ga barbecueën, nodig ik het liefst meteen een hele groep mensen uit.’

Jeroen: ‘Dat herken ik helemaal! Ik was laatst met Kelly een weekendje in Alkmaar. We zaten in een restaurant waar alle tafeltjes naast elkaar stonden. Mijn vrouw vond dat wat minder prettig, maar ik vond het geweldig. We raakten met iedereen aan de praat en voor ik het wist, had ik de halve zaak bij ons aan tafel staan. Mijn vrouw zegt altijd: die man van mij lult nog tegen een lantaarnpaal. Wat jij nu dus ook zegt, zo grappig!’

Tekst gaat verder onder de foto

Lekker je eigen ding doen

Jeroen: ‘Wat maakt ondernemen voor jou leuk?’

Jasper: ‘Voor mij is dat vooral dat ik lekker kan doen wat ik wil. Je moet natuurlijk wel iets doen waar je goed in bent. Anders neem je wel heel veel risico. Ik vind het leuk om verantwoordelijkheid te dragen, kansen te benutten en risico’s te nemen. Als je in loondienst werkt, moet je vaak eerst met iemand overleggen. Dat heb ik ook gedaan en daar heb ik ontzettend veel van geleerd. Maar uiteindelijk past ondernemen veel beter bij mij.’

Jeroen: ‘Dat herken ik heel erg. Ik denk ook dat ik als stuiterbal heel moeilijk te managen ben. Ik ben veel te bijdehand. Dus laat mij dit lekker doen, alsjeblieft. Wat ik daarnaast heel mooi en waardevol vind, is dat we jongeren de kans geven om zich te ontwikkelen. In onze branche is het ontzettend moeilijk om goed technisch personeel te vinden. Wij zijn daarom zelf mensen gaan opleiden. Daar haal ik heel veel energie uit. Je ziet ze groeien en uiteindelijk wordt je hele bedrijf daar beter van.’

Jasper: ‘Dat vind ik ook een van de allerleukste dingen. Kennis overdragen aan mensen die echt willen leren. Waar komt een product vandaan? Hoe wordt het gemaakt? Hoe smaakt het? Hoe verkoop je het goed? Dat vind ik supertof. Maar ze moeten het wel willen.’

Jeroen: ‘Goede mensen vinden die het vak verstaan en ook een beetje passie hebben voor het bedrijf, dat is de uitdaging. Gelukkig hebben we inmiddels onze bussen gevuld en de plekken goed ingevuld. Ik hoef er nu niet per se meer mensen bij.’

Tekst gaat verder onder de foto

De patat is op

Jasper: ‘Wat ik soms mis, zijn medewerkers die zelf nadenken en snel kunnen schakelen. Dan is ergens de patat op en vertelt een medewerker aan tafel tegen een klant dat we geen patat meer hebben. Terwijl ik honderd meter verderop nog een zaak heb zitten. Dan denk ik: loop daar even naartoe! En anders zijn er nog supermarkten in de buurt. Het zijn zulke simpele dingen. Een beetje nadenken en zelf een oplossing zoeken.’

Jeroen: ‘Dat hebben wij in de techniek ook. En leidinggevenden vinden het soms lastig dat ze mensen de hele dag moeten vertellen wat ze moeten doen. Dan zeg ik: jongens, dat is jullie werk. Dat gaat niet veranderen.’

Jasper: ‘Ik heb twee fantastische jonge meiden rondlopen die ontzettend hard werken. Maar ze vinden het moeilijk om iemand aan te spreken als iets niet goed gaat. Terwijl je soms gewoon duidelijk moet zijn.’

Tekst gaat verder onder de foto

Die ene ontevreden klant

Jasper: ‘Wat doet een ontevreden klant met jou?’

Jeroen: ‘Die kan me heel lang bezighouden, joh. Wij moeten in onze branche uiteraard ook problemen oplossen, maar ook constant bezig zijn met efficiënt werken. Als een monteur bijvoorbeeld ergens een fout maakt, moeten we toch op eigen kosten terug. Terwijl het overgrote deel van onze klanten hartstikke tevreden is, ben ik vooral met die ene klacht bezig.’

Jasper: ‘Ik voel precies wat je zegt. Ik wil ook altijd een tien halen. Dat kan natuurlijk niet, niemand kan iedere dag alles perfect doen. Maar als gasten zeggen dat ze heerlijk hebben gegeten, de service geweldig was en alles goed geregeld, denk ik: ja, dat is toch waar we voor staan? Terwijl ik me enorm kan opwinden over de dingen die niet goed gaan.’

Jeroen: ‘Je bent zo druk met problemen oplossen dat je vergeet hoeveel er eigenlijk goed gaat.’

Jasper: ‘Successen moet je ook vieren. Maar ik vind ook weer niet dat je voor alles een compliment moet krijgen. Je wordt toch betaald om je werk goed te doen? Dat is net zoiets als klappen wanneer een piloot zijn vliegtuig aan de grond zet.’

Tekst gaat verder onder de foto

Dezelfde keuze maken

Jasper: ‘Als je twintig jaar terug kon in de tijd, zou je dan weer hetzelfde doen?’

Jeroen: ‘Ik zou de horeca eigenlijk fantastisch vinden. Bij al die tafeltjes een praatje maken, dat lijkt me schitterend. Of ik er geld mee zou verdienen, weet ik niet. Ik kijk natuurlijk vooral naar de gezelligheid, ha ha.’

Jasper: ‘Dan moet je een keer meelopen.’

Jeroen: ‘Dat lijkt me echt leuk. Maar ik ben van huis uit technisch opgeleid en opgevoed. Dus ik zit wel in de juiste branche. Als ik opnieuw zou beginnen, zou ik waarschijnlijk weer dezelfde kant opgaan.’

Jasper: ‘Ik zou ook weer de horeca in gaan. Dit is mijn roeping. Ik kan en wil helemaal niets anders. Als je mij zes dagen per week op kantoor achter een scherm zet, word ik doodongelukkig.’

Jeroen: ‘Jij wordt bij mij ook niet gelukkig, dat weet ik zeker.’

Jasper: ‘Nee, ik ben gewoon niet technisch genoeg. Ik vind het hartstikke leuk om thuis een beetje te klussen en ik wil altijd weten hoe iets werkt. Mijn koffiezetapparaat, mijn airco, alles wat aan en uit gaat. Maar ik hoef niet zelf met een lasapparaat een printplaatje te repareren.’

Jeroen: ‘Als ik met de kennis van nu twintig jaar terug kon, zou ik misschien wel iets in de automatisering of op internet gaan doen.’

Jasper: ‘Een beetje beleggen in Google en Meta. Of een paar bitcoins kopen, haha. Nee, ik zou het voor de rest gewoon weer zo doen. Misschien een paar dingen achterwege laten die me veel geld hebben gekost.’

Tekst gaat verder onder de foto

Samen in de lampen

Jeroen: ‘Hoe oud ben je eigenlijk, Jasper?’

Jasper: ‘46!’

Jeroen: ‘Joh! Ik ook. Waar ging je vroeger stappen? Ik regelmatig naar Hollywood, of het Stadhuisplein. Get Back, dat soort zaken. Jij?’

Jasper: ‘De Get Back? Daar heb ik gewerkt! Ik ben vierenhalf jaar bedrijfsleider geweest op het Stadhuisplein.’

Jeroen: ‘Echt waar joh? Dan hebben wij misschien vroeger wel samen in de lampen gehangen.’

Jasper: ‘Haha. Dat zou zomaar kunnen!’

Tekst: Cris Rolandus

Fotografie: Lennaert Ruinen en Vincent van Dordrecht